SketchUp importeren in Revit zonder je project te slopen

Je hebt een SketchUp-model dat er prima uitziet, je zet het in Revit, en twee weken later merk je dat het ding niet meetelt in je staat, niet netjes wordt aangesneden in de doorsnede en zich nergens aan houdt. Aan het eind van dit stuk staat datzelfde model in je project op een manier waarop je het kunt vervangen, aansturen en meten zonder dat je iets hoeft af te breken.

Het opschoonwerk in SketchUp bepaalt wat Revit met je model kan doen.

De import zelf is drie klikken. Al het echte werk zit ervoor, en dat is precies de volgorde die vrijwel niemand aanhoudt. Duw je een model van zestig megabyte rechtstreeks naar Revit, dan krijg je zestig megabyte aan losse driehoekjes terug waar Revit niets zinnigs mee doet.

Loop dit rijtje af voordat je Revit ook maar opent:

• Gooi weg wat je in Revit niet nodig hebt. Beplanting, auto's, mensfiguren en het binnenwerk van kasten wegen mee in de import en leveren je niets op.
• Zet omgekeerde vlakken goed. Een blauwe achterkant zie je in SketchUp misschien door de vingers, in Revit wordt het een doffe plek.
• Ruim ongebruikte onderdelen op met Purge Unused via de statistieken in Model Info, zodat oude componenten, materialen en tags niet meeliften.
• Kijk of je containers componenten of groepen zijn. Dat bepaalt hoe herhaalde objecten meekomen.
• Schaal nooit een compleet component op met het gereedschap Schaal. Autodesk waarschuwt letterlijk dat groepen en componenten die in hun geheel met het schaalgereedschap zijn opgerekt, verkeerd geschaald in Revit kunnen aankomen.
• Zet het model dicht bij de oorsprong. Staat het kilometers van het nulpunt, dan komt het in Revit ook kilometers van het projectnulpunt terecht.

Twijfel je over dat vierde punt, bepaal dan eerst wanneer je in SketchUp componenten of groepen gebruikt, want die keuze werkt door tot in je Revit-model.

De langste zoektocht die ik hierop heb gehad, ging over een ontvangstbalie die in Revit anderhalf keer zo groot binnenkwam als in SketchUp. Alle maten in SketchUp klopten, gemeten met het meetlint. De oorzaak zat in een component dat ooit met Schaal was opgerekt in plaats van opnieuw getekend.

Nog iets wat verwarring geeft: het oude advies om je bestand op te slaan als een oudere SketchUp-versie werkt niet meer. Trimble schrijft dat opslaan naar oudere, niet ondersteunde versies is vervallen en dat het bestandsformaat binnen de ondersteunde versies voor- en achterwaarts compatibel is (help.sketchup.com over het opslaan van een model, gecontroleerd op 8 augustus 2026). Loopt de import stuk, zoek de oorzaak dan in de geometrie, niet in het versienummer.

Importeer het model in een family en niet rechtstreeks in je project.

Dit is de stap die het verschil maakt tussen een model dat je later nog kunt vervangen en een model dat vastzit. Autodesk beschrijft de werkwijze zelf in twee zinnen: maak eerst een family, importeer het SKP-bestand daarin en laad die family vervolgens in je project.

Je hebt twee routes:

• Een in-place family maak je binnen het project zelf. Snel, maar het resultaat blijft in dat ene project hangen en is niet herbruikbaar.
• Een laadbare family maak je in de Family Editor en sla je op als een los .rfa-bestand. Dat is de route die je in negen van de tien gevallen wilt.

Het voordeel daarvan is niet theoretisch. Krijg je een week later een nieuwe versie van het SketchUp-model, dan open je de family, verwijder je de oude import, importeer je de nieuwe en laad je de family opnieuw in het project. Elke plaatsing wordt bijgewerkt en je aanzichten blijven staan. Werk je nog niet dagelijks met families, lees dan eerst door hoe je een Revit-familie opbouwt.

Er hangt ook een prijskaartje aan de familieroute, en Autodesk is daar open over. Geometrie die je in een family importeert, kun je niet exploderen. Niet-uniform schalen gaat juist beter in een family dan in een project. En energieanalyse werkt mogelijk niet met families die geimporteerde SketchUp-geometrie bevatten. Dat laatste is het enige punt waarop de familieroute je echt iets kost.

De import loopt via de tab Insert, het paneel Import en de knop Import CAD.

Revit heeft geen Nederlandstalige interface, dus je ziet hieronder de knopnamen zoals ze op je scherm staan. Zo gaat het:

1. Maak een family via Bestand, Nieuw, Familie en kies een sjabloon, of start een in-place family in je project.
2. Klik op Insert en zoek in het paneel Import de knop Import CAD.
3. Zet Files of type op SKP in het venster Import CAD Formats en blader naar je bestand.
4. Stel de importopties in onderin datzelfde venster, voor je op Open klikt.
5. Klik op Open en wacht tot Revit klaar is met inlezen.

Insert > Import > Import CAD
Files of type: SKP

Zie je daarna niets? Dat is normaal en het is geen fout. Schakel naar een 3D-aanzicht, zet de visual style op Shaded en gebruik ZF om op het geheel in te zoomen. Bij een massafamilie moet je bovendien Show Mass Form and Floors aanzetten, anders blijft het model onzichtbaar. Autodesk noemt die stappen in dezelfde instructie, en het scheelt je een half uur paniek.

De importopties bepalen kleur, lagen, eenheid en positie van je model.

De vier keuzes onder in het importvenster zijn belangrijker dan ze lijken, want een deel ervan kun je achteraf niet meer rechtzetten zonder opnieuw te importeren. Autodesk geeft voor SketchUp-bestanden een concrete aanbeveling per optie.

Positioning is de optie waar de meeste tijd in verdwijnt. Auto - Origin to Origin doet wat de naam belooft, maar dan moet die oorsprong in SketchUp wel op een zinnig punt liggen. Ligt je model daar honderd meter vandaan, dan komt het in Revit honderd meter van je nulpunt te staan en denk je dat de import mislukt is.

Nog een detail dat weinig mensen kennen: de optie waarmee Revit lijnen corrigeert die net niet haaks staan, staat standaard aan en pakt afwijkingen tot een tiende graad. Bij een model dat op het oog recht is maar een fractie scheef staat, is dat een zegen. Bij een model dat expres onder een kleine hoek staat, is het dat niet.

De familiecategorie bepaalt zichtbaarheid, doorsnede en hoeveelheden.

Hier gaat het bij de meeste mensen mis, en meestal pas weken later. De import zelf is gelukt, het model staat er, en dan blijkt het in de plattegrond niet te worden aangesneden of in geen enkele staat op te duiken. Dat is geen bug. Dat is de categorie.

Je stelt hem in via de tab Create (of Modify), het paneel Properties en de knop Family Category and Parameters. De categorie bepaalt drie dingen tegelijk: hoe de geometrie in aanzichten wordt getoond, of je de family kunt selecteren, taggen en in een staat opnemen, en hoe hij reageert op het snijvlak van een aanzicht. Twee dingen om te onthouden:

• Enable Cutting in Views is de parameter die regelt of de geometrie als aangesneden wordt getoond wanneer het snijvlak van een aanzicht er doorheen loopt.
• Niet elke categorie wordt aangesneden. Autodesk stelt het onomwonden: een import wordt niet door snijvlakken doorgesneden tenzij hij in een family met een snijdbare categorie zit.

Praktisch betekent dat: kies bewust. Meubilair (Furniture) is logisch voor een balie of een stoel, want dan telt het ding mee in een meubelstaat. Generic Models is de neutrale keuze als je nog niet weet waar het thuishoort. Kies je een categorie die niet wordt aangesneden, dan zie je in je doorsnede de buitenkant van het object in plaats van een nette snede, en dat is meestal niet wat je wilde.

Zoek je de import terug in de zichtbaarheidsinstellingen van je project, kijk dan onder Imported Categories. Daar staat de regel Imports in Families, die alle geimporteerde geometrie binnen families in een keer aanstuurt. Dat is ook meteen de beperking: losse onderdelen van een geimporteerd model kun je niet apart isoleren zoals bij echte Revit-elementen.

Kleuren komen mee, texturen niet, en dat vraagt om een keuze vooraf.

Zet Colors op Preserve en je SketchUp-kleuren komen herkenbaar binnen. Daarmee houdt het op. Autodesk noemt in de lijst met beperkingen expliciet dat textuurafbeeldingen niet worden ondersteund, net zomin als vloeiende gebogen oppervlakken, tekst, maatvoering, rasterafbeeldingen en opgeslagen pagina's. Wie een houtnerf uit SketchUp verwacht terug te zien in een Revit-render, komt bedrogen uit.

Er zit nog een addertje in de tweezijdigheid. Heb je in SketchUp een materiaal aan maar een kant van een vlak gegeven, dan zet Revit dat materiaal aan beide kanten. Vlakken die verkeerd om staan of aan twee kanten anders geschilderd zijn, tonen daardoor het verkeerde materiaal. Dat is de tweede reden om die omgekeerde vlakken vooraf goed te zetten.

De uitweg is prettiger dan hij klinkt. In Revit ken je materialen achteraf toe per geimporteerde laag, via de tab Manage, het paneel Settings en de knop Object Styles. Op het tabblad Imported Objects staat elke laag uit je SketchUp-bestand als aparte regel, met een kolom voor lijndikte, lijnkleur, lijnpatroon en materiaal. Klik in de kolom Material en je kiest een echt Revit-materiaal uit de Material Browser.

Dat maakt de tag-indeling in SketchUp opeens een ontwerpbeslissing. Zet alles wat straks hetzelfde materiaal moet krijgen op dezelfde tag, en je kleedt het model in Revit in een paar minuten aan. Zet je alles op de standaardtag, dan krijg je precies een regel en kun je alleen het geheel overschilderen. Dezelfde denkwijze zie je bij het importeren van een DWG in SketchUp, waar lagen ook bepalen hoeveel grip je later hebt.

Een geimporteerd model wordt nooit een parametrisch Revit-element.

Dit is het punt waar de meeste artikelen omheen draaien, dus laten we het gewoon zeggen. Er is geen knop die je SketchUp-muren in Revit-muren verandert. Er is geen conversie. Wat je importeert, blijft een verzameling vlakken.

Autodesk somt de gevolgen nuchter op. Je kunt de 3D-geometrie niet exploderen, en probeer je het toch, dan verdwijnen er vlakken. Je kunt geen parameters toevoegen om de vorm flexibel te maken. Wat je wel kunt sturen is de plaats van het element en de materiaaltoewijzing. Massa-vlakken omzetten naar muren, vloeren of daken is niet altijd voorspelbaar en wordt afgeraden.

Wat werkt dan wel? Twee dingen. Gebruik de import als ondergrond en modelleer eroverheen: zet het SketchUp-volume neer, vergrendel het en trek daar je echte Revit-muren, ramen en deuren tegenaan. Alleen die getekende elementen tellen mee in je staten. En gebruik voor alles wat puur decor is (een bank, een lamp, een boom) de import zoals hij is.

Wil je het SketchUp-bestand liever gekoppeld houden in plaats van ingebakken, dan is Link CAD via de tab Insert en het paneel Link het alternatief. Een koppeling houdt verbinding met het bronbestand, zodat wijzigingen daarin in je Revit-model zichtbaar worden. Werk je met Revit binnen een team, dan is het meestal de licentievorm en niet de techniek die bepaalt wie wat mag koppelen; welke Revit-licentie je hebt, zie je in je Autodesk-account.

Werkt het nog niet? Deze vijf oorzaken dekken bijna alles.

Bijna elke mislukte SketchUp-import valt in een van deze vijf hokjes.

Blijft het bestand helemaal weigeren, dan zit het meestal in de geometrie zelf. Autodesk noemt complexe vormen met kleine gaten als bekende struikelblokken bij de import. Splits in dat geval je SketchUp-bestand op en importeer in delen, dan zie je meteen welk stuk de boosdoener is. De volledige lijst met beperkingen staat bij de bron zelf (Autodesk over de beperkingen van SketchUp-data in Revit, gecontroleerd op 8 augustus 2026). Kom je er dan nog niet uit, mail ons gerust met het model erbij.

Een laatste observatie, en die gaat verder dan knoppen. Hoe beter je SketchUp-model georganiseerd is, hoe minder je van deze hele werkstroom merkt. De tekenaars die nooit importproblemen hebben, zijn niet degenen die de opties het beste kennen. Het zijn degenen die in SketchUp al modelleren alsof het straks in Revit terechtkomt.