SketchUp exporteren naar DWG: 2D-tekening of 3D-model?

Je model staat er goed op, de aannemer vraagt om een DWG, en wat er uit SketchUp komt is niet wat hij verwachtte. Aan het eind van dit stuk verstuur je een bestand dat aan de andere kant opengaat zoals jij het bedoelde, en weet je van tevoren welke van de twee exports je daarvoor nodig had.

Begin bij de vraag wat de ontvanger met je bestand gaat doen.

Voordat je ook maar in de buurt van het exportmenu komt, stuur je een berichtje: ga je erop tekenen, of ga je het model gebruiken? Dat ene antwoord bepaalt alles wat hierna komt.

Gaat de constructeur er maatvoering op zetten, een fundering onder je uitbouw tekenen of het geheel in een bestek verwerken, dan wil hij platte lijnen. Gaat een kozijnleverancier jouw model gebruiken om er zijn profielen in te passen, dan wil hij volume. Dat zijn twee verschillende knoppen in SketchUp en twee compleet verschillende bestanden.

De vervelendste versie hiervan zag ik bij een dakopbouw. De tekenaar stuurde keurig een DWG naar de constructeur, kreeg een mail terug met de vraag of hij "de tekening" wilde sturen, en werd boos. Het bestand was namelijk niet stuk. Er zat alleen geen plattegrond in maar een gesloten volume, dat op het scherm van de constructeur aankwam als een wolk driehoekjes. Twee dagen kwijt aan een misverstand van een halve zin.

2D Graphic en 3D Model zijn twee exports met een compleet ander resultaat.

SketchUp zet ze in hetzelfde menu netjes onder elkaar, en dat is precies waarom het misgaat. File > Export > 2D Graphic schrijft platte lijnen weg vanuit je huidige camerastandpunt. File > Export > 3D Model schrijft je geometrie weg zoals die in de ruimte staat.

De SketchUp-hulp is er nuchter over: vlakken gaan naar buiten als een getrianguleerde polyface-mesh met verborgen binnenlijnen ("a triangulated polyface mesh with interior hidden lines"). Dat is geen fout in de export. Zo houdt het CAD-formaat de vorm overeind die jij in SketchUp hebt gemaakt. Maar het verklaart wel waarom iemand die een plattegrond verwachtte, driehoeken ziet.

Twijfel je nog? Stel jezelf deze vraag: moet de ontvanger er maten van kunnen aflezen op papier? Dan wil hij 2D. Moet hij er iets tegenaan kunnen bouwen in drie richtingen? Dan wil hij 3D.

Exporteren naar CAD zit in een betaald abonnement, niet in de gratis webversie.

Kort en eerlijk, want dit is de eerste muur waar mensen tegenaan lopen. De SketchUp-hulp schrijft dat abonnees CAD-bestanden kunnen importeren en hun modellen als CAD-bestand kunnen exporteren voor gebruik in andere software (Importing and Exporting CAD Files op help.sketchup.com, gecontroleerd op 8 augustus 2026). Werk je in de gratis webversie, dan staat die knop er niet.

Op de plannenpagina van SketchUp staat "Enhanced IFC and DWG compatibility" genoemd bij de plannen Pro en Studio, ook nagekeken op 8 augustus 2026. De online omzetters die je vindt als je een gratis uitweg zoekt, doen twee dingen die je liever niet hebt. Je uploadt het werk van een klant naar een server waar je verder niets van weet, en je krijgt er in de regel een driehoekenwolk voor terug in plaats van een tekening.

Zet eerst je camera goed, anders klopt de schaal van je 2D-tekening niet.

Dit is de stap die vrijwel iedereen overslaat, en waar bijna alle klachten over schaal vandaan komen. SketchUp zet er zelf een waarschuwing bij: zorg dat je model vóór het exporteren in een standaard cameraweergave staat met parallelprojectie aan, want dan blijft de schaal behouden.

Camera > Standard Views > Top
Camera > Parallel Projection

Waarom dat zo hard is, zie je zodra je erover nadenkt. In perspectief staat alles wat verder van je af ligt kleiner op je scherm. Een 2D-export vertrekt vanuit dat camerastandpunt, dus die verkleining gaat gewoon mee het bestand in. De ontvanger meet vervolgens een gevel op die naar achteren toe krimpt.

Voor een plattegrond kies je Top. Voor een gevel Front, Back, Left of Right. Wil je een doorsnede leveren, zet dan eerst het snijvlak goed in je model en pas daarna de camera.

Zo schrijf je een plattegrond of gevelaanzicht weg als DWG.

Eerst iets waar je in het Nederlands niet omheen kunt: SketchUp bestaat niet in onze taal. Het programma en de hulppagina's zijn er in het Engels, Duits, Frans, Spaans, Italiaans, Portugees, Zweeds, Tsjechisch, Pools, Hongaars, Russisch, Japans, Koreaans en Chinees, maar Nederlands staat niet in dat rijtje. De knopnamen hieronder staan daarom precies zoals ze op je scherm staan. Dat is meteen praktisch, want zo kun je ze ook intikken als je verder zoekt.

1. Zet de camera goed via Camera > Standard Views en Camera > Parallel Projection.
2. Kies File > Export > 2D Graphic.
3. Kies de map waar het bestand terecht moet komen.
4. Zet het bestandstype op .dwg, of op .dxf als de ontvanger daar zelf om vraagt.
5. Klik op Options en loop de vijf blokken langs die in de tabel hieronder staan.
6. Klik op OK om terug te gaan naar het exportvenster.
7. Klik op Export.

Die knop Options is het hele verhaal. Wat je daar instelt, bepaalt of je tekening aan de andere kant bruikbaar is of alleen maar mooi.

Full Scale aan laten is bijna altijd goed: je exporteert dan op ware grootte en de ontvanger schaalt zelf naar zijn tekenblad. Zet je het uit, dan leg je een vaste verhouding vast, en dan wil je heel zeker weten dat jullie dezelfde afspraak in gedachten hebben.

Die Edge Extensions zijn een typisch SketchUp-dingetje. In je model geven ze een schetsmatige uitstraling doordat lijnen net iets doorsteken. In CAD zijn het lijnen die net iets te lang zijn, en de hulp waarschuwt letterlijk dat sommige CAD-programma's daardoor eindpunten en snijpunten niet meer herkennen.

Bij een 3D-model kies je zelf welke entiteiten meegaan.

Het venster is korter dan bij de 2D-export, de gevolgen zijn groter. Onder Options staat de AutoCAD Version, en daaronder een rijtje aanvinkvakjes voor wat je precies meestuurt.

1. Kies File > Export > 3D Model en blader naar de map waar het bestand heen moet.
2. Zet het bestandstype op .dwg of .dxf.
3. Klik op Options en zet de AutoCAD Version goed.
4. Vink aan wat mee moet uit Faces, Edges, Construction Geometry, Dimensions, Text en Materials.
5. Klik op OK en daarna op Export.

Mijn vaste advies bij dat lijstje: Construction Geometry uit. Dat zijn je eigen hulplijnen en meetlijnen, ze zeggen niemand anders iets en ze maken het bestand alleen onrustig. Dimensions en Text zet je alleen aan als de ontvanger erom vraagt, want maatvoering uit SketchUp is iets anders dan maatvoering in AutoCAD.

Faces uitvinken is de truc die weinig mensen kennen. Je houdt dan alleen de randen over. Het bestand wordt daar dramatisch veel lichter van, en voor iemand die posities en afmetingen nodig heeft, is een lijnenmodel vaak precies genoeg.

Lagen heten in SketchUp tags, en die bepalen wat de ontvanger kan uitzetten.

In AutoCAD heet het een layer, in SketchUp heet het een tag, en het is hetzelfde idee onder een andere naam. Hoeveel grip de ontvanger straks heeft, hangt volledig af van wat jij vooraf hebt ingericht. Staat je hele model op de standaardtag, dan krijgt hij een stapel lijnen die hij alleen in zijn geheel kan aanzetten of wegklikken.

Uit het exportvenster hoort hier één ding bij. Bij Profile Lines staat Separate on a Layer standaard aan, en dat maakt een aparte laag voor je omtrekkanten. Prettig als je die dikke lijnen bewust gebruikt. Verwarrend als je niet doorhad dat ze bestonden en de aannemer opeens een laag ziet die jij nooit gemaakt hebt.

Verder telt de opbouw van je model mee. Hang je tags aan groepen en componenten in plaats van aan losse randen en vlakken, dan blijft de indeling herkenbaar tot in het CAD-bestand; welke van die twee containers je waarvoor gebruikt, staat in SketchUp componenten vs groepen: wanneer gebruik je wat? en die keuze werkt hier gewoon door.

En let op wat er niet meegaat. Geometrie die verborgen staat en alles op een tag die je hebt uitgezet, komt niet in het bestand terecht. Dat is verreweg de meest voorkomende reden dat een ontvanger belt over ontbrekende lijnen. Ze zijn niet onderweg kwijtgeraakt, ze zijn nooit vertrokken.

Spreek de AutoCAD-versie en de eenheid af voordat je verstuurt.

SketchUp gebruikt de huidige maateenheid van het model als referentie bij het wegschrijven naar dwg of dxf. Dat staat letterlijk in de hulp, en het is de reden dat een model dat je in millimeters hebt getekend maar dat op inches staat ingesteld, aan de andere kant nergens op slaat. Kijk die eenheid na in Model Info onder Units, voordat je begint.

De AutoCAD Version in het optievenster is strikt genomen geen instelling maar een afspraak. Kies je een formaat dat nieuwer is dan wat de ontvanger kan openen, dan krijgt hij een foutmelding en jij een telefoontje. Vraag welk programma hij draait en welke versie, en kies dan liever een stap lager dan wat hij noemt. Blijft het openen mislukken, dan is dxf de veiligste uitweg: ouder formaat, breder ondersteund, minder mooi maar het werkt.

Wil de aannemer eigenlijk alleen iets om af te drukken of even op te meten, dan ben je met een pdf sneller klaar dan met deze hele exercitie; aan de CAD-kant lees je in hoe je DWG naar PDF exporteert in AutoCAD precies hoe dat gaat. En komt er straks een gewijzigde tekening jouw kant op, dan loopt die andere richting via DWG importeren in SketchUp zonder problemen, met eigen valkuilen die hier niet spelen.

Werkt het nog niet? Dit zijn de klachten die telkens terugkomen.

Bijna alles wat er misgaat, valt in vijf hokjes. Loop ze op volgorde langs, want de bovenste twee dekken samen het grootste deel.

Die laatste verdient een toelichting, want daar zit het meeste onnodige leed. Een export die minutenlang niets lijkt te doen, is bijna nooit vastgelopen. Hij is aan het rekenen. Elke afgeronde hoek, elk boompje uit de 3D Warehouse en elk gedownload component met tienduizenden vlakken telt mee in die som. Verwijder eerst wat de ontvanger toch niet nodig heeft, en dezelfde export is opeens in seconden klaar. Heb je de exportknop nodig maar zit je zonder abonnement, dan is een betaalde SketchUp-licentie het enige dat hem terugbrengt.

Komt het bestand er dan nog steeds verkeerd uit, mail ons dan met je skp-bestand erbij en met de melding die de ontvanger op zijn scherm krijgt.

Eén gewoonte scheelt uiteindelijk meer dan alle instellingen bij elkaar. Zet in de mail waarmee je de DWG verstuurt drie regels: welk aanzicht het is, in welke eenheid het staat en welke AutoCAD-versie je hebt gekozen. Dat kost je een minuut. Het haalt de helft van de telefoontjes weg, omdat de ontvanger meteen kan zien of wat hij opent overeenkomt met wat jij bedoeld hebt.